Korte beschrijving/Annotatie

Non-fictie over het werelduurrecord in de wielersport, van het eerste officiële record in 1893 tot 2022. De tekst behandelt alle renners en hun pogingen om in zestig minuten zo ver mogelijk te rijden, inclusief geslaagde en mislukte recordaanvallen. Aan bod komen de ontwikkeling van het record, de uitputtingsslag van de renners, training, techniek, aerodynamische experimenten, dopingaffaires en onreglementaire records. Ook de rol van Belgische en Nederlandse recordhouders en een apart hoofdstuk over vrouwen worden expliciet vermeld.

Tekst achterflap

Voor alle wielersportfans: hét standaardwerk over het werelduurrecord!’ Compleet van 1893 tot nu: ALLE renners en hun pogingen in 60 minuten zo snel mogelijk te rijden. De complete wereld van het uurrecord is het eerste standaardwerk over de renners die de lat steeds hoger legden in hun pogingen zo snel mogelijk te rijden in een uur tijd, maar ook is er ruime aandacht voor de talloze coureurs die faalden.

Op 11 mei 1893 rijdt de Franse wielerlegende Henri Desgrange het eerste officiële werelduurrecord op de fiets. Hij legt 35 kilometer en 325 meter af. In de daaropvolgende decennia groeit het werelduurrecord met staande start uit tot het meest prestigieuze record in de internationale sportwereld. Pogingen om het werelduurrecord te verbeteren zijn wereldnieuws.

Keer op keer weten legendarische wielerkampioenen het record te breken: zoals Fausto Coppi (1942), Jacques Anquetil (1956), Eddy Merckx (1972), Francesco Moser (1984), Miguel Indurain (1994) en Chris Boardman (1996). Op 8 oktober 2022 brengt Filippo Ganna het record op 56 kilometer en 792 meter. Is dit het voorlopige einde van de reeks? Kan het sneller?

Naast de geweldige Belgische cracks breken ook Nederlanders als Jan van Hout (1933) en Frans Slaats (1937) het record. Ook de talloze vergeefse pogingen gedaan op de prestigieuze erelijst te komen. O.a. die van Thomas Dekker in 2015.

De complete wereld van het Uurrecord beschrijft de uitputtingsslag van de renners, de zoektocht naar betere techniek, de keiharde trainingen, de aerodynamische experimenten, de spraakmakende dopingaffaires, de onreglementaire records en de spectaculaire opkomst van de wielersport. Met een speciaal hoofdstuk over de vrouwen.

Ron Couwenhoven (1947) werkte voor De Telegraaf. Eerst als wielerverslaggever en daarna als onderzoeksjournalist.

Beschrijving

Voor alle wielersportfans: hét standaardwerk over het werelduurrecord!’ Compleet van 1893 tot nu: ALLE renners en hun pogingen in 60 minuten zo snel mogelijk te rijden. De complete wereld van het uurrecord is het eerste standaardwerk over de renners die de lat steeds hoger legden in hun pogingen zo snel mogelijk te rijden in een uur tijd, maar ook is er ruime aandacht voor de talloze coureurs die faalden.

Op 11 mei 1893 rijdt de Franse wielerlegende Henri Desgrange het eerste officiële werelduurrecord op de fiets. Hij legt 35 kilometer en 325 meter af. In de daaropvolgende decennia groeit het werelduurrecord met staande start uit tot het meest prestigieuze record in de internationale sportwereld. Pogingen om het werelduurrecord te verbeteren zijn wereldnieuws.

Keer op keer weten legendarische wielerkampioenen het record te breken: zoals Fausto Coppi (1942), Jacques Anquetil (1956), Eddy Merckx (1972), Francesco Moser (1984), Miguel Indurain (1994) en Chris Boardman (1996). Op 8 oktober 2022 brengt Filippo Ganna het record op 56 kilometer en 792 meter. Is dit het voorlopige einde van de reeks? Kan het sneller?

Naast de geweldige Belgische cracks breken ook Nederlanders als Jan van Hout (1933) en Frans Slaats (1937) het record. Ook de talloze vergeefse pogingen gedaan op de prestigieuze erelijst te komen. O.a. die van Thomas Dekker in 2015.

De complete wereld van het Uurrecord beschrijft de uitputtingsslag van de renners, de zoektocht naar betere techniek, de keiharde trainingen, de aerodynamische experimenten, de spraakmakende dopingaffaires, de onreglementaire records en de spectaculaire opkomst van de wielersport. Met een speciaal hoofdstuk over de vrouwen.

Ron Couwenhoven (1947) werkte voor De Telegraaf. Eerst als wielerverslaggever en daarna als onderzoeksjournalist.

Details