Korte beschrijving/Annotatie

Persoonlijk reisverslag over een solotocht van drieduizend kilometer over de Te Araroa in Nieuw-Zeeland, van Cape Reinga tot Bluff. In vier maanden trekt één wandelaar met rugzak over het Noordereiland en Zuidereiland langs stranden, modderige bossen, ijsrivieren en valleien. De nadruk ligt op fysieke uitputting, pijn, twijfel en mentale terugval tijdens een zware langeafstandswandeling, naast de kleine ervaringen die volhouden mogelijk maken. Het verslag presenteert de tocht nadrukkelijk niet als heldenverhaal, maar als een eerlijk relaas van doorzetten onder zware omstandigheden.

Tekst achterflap

Te Araroa: drieduizend kilometer van Cape Reinga op het Noordereiland naar Bluff op het zuidelijke eiland van Nieuw-Zeeland. Eén man, één rugzak, vier maanden alleen met zichzelf tijdens een van de zwaarste wandeltochten ter wereld.

Emiel Garstenveld begint met een hoofd vol twijfel en een lijf dat nog moet leren wat echte pijn is. Van het eindeloze zand van Ninety Mile Beach tot de kniehoge modder in Raetea Forest, van de ijsrivieren in de Southern Alps tot de mentale dip in een vlakke vallei waar het pad plotseling verdwijnt. Het lange pad is geen heldenverhaal maar een eerlijk verslag van kapotte voeten en stemmen in je hoofd die je steeds vaker zeggen dat je ook kunt stoppen. Maar het is ook het verhaal van de kleine momenten – een gratis ferry, een bord stamppot bij een Friese vlag, een zonsopgang boven Lake Tekapo – die ervoor zorgen dat je ondanks alle tegenslagen steeds weer op pad gaat.

Beschrijving

Te Araroa: drieduizend kilometer van Cape Reinga op het Noordereiland naar Bluff op het zuidelijke eiland van Nieuw-Zeeland. Eén man, één rugzak, vier maanden alleen met zichzelf tijdens een van de zwaarste wandeltochten ter wereld.

Emiel Garstenveld begint met een hoofd vol twijfel en een lijf dat nog moet leren wat echte pijn is. Van het eindeloze zand van Ninety Mile Beach tot de kniehoge modder in Raetea Forest, van de ijsrivieren in de Southern Alps tot de mentale dip in een vlakke vallei waar het pad plotseling verdwijnt. Het lange pad is geen heldenverhaal maar een eerlijk verslag van kapotte voeten en stemmen in je hoofd die je steeds vaker zeggen dat je ook kunt stoppen. Maar het is ook het verhaal van de kleine momenten – een gratis ferry, een bord stamppot bij een Friese vlag, een zonsopgang boven Lake Tekapo – die ervoor zorgen dat je ondanks alle tegenslagen steeds weer op pad gaat.

Details