Korte beschrijving/Annotatie

Humoristische non-fictie over de cultuur van wielertoeristen. De tekst beschrijft verschillende types recreatieve wielrenners, hun onderlinge competitie, hun liefde voor fietsen en de vele ongeschreven regels binnen het wielrennen. Daarnaast bevat de uitgave tips en ervaringen van (oud-)profs over omgang met wielertoeristen. De nadruk ligt op gedrag, gewoonten en codes rond ritten op dijken, fietspaden en heuvelachtig terrein, inclusief kwesties als uiterlijk, materiaal en kleding.

Tekst achterflap

Nieuwe editie, nu al meer dan 10.000 exemplaren verkocht!

Inclusief interviews met Laurens ten Dam, Niki Terpstra, Bram Tankink en Koen de Kort

Wekelijks trekken ze er alleen of in groepjes op uit. De een legt zijn dikke buik op de stang van zijn lichtgewicht racefiets, de ander zoeft met geschoren benen op enorme snelheid over dijken, fietspaden en heuveltjes in de omgeving. Ze hebben één ding gemeen: ze zijn allemaal wielertoeristen en ze willen allemaal de snelste zijn. In hun hoofd rijden ze gemakkelijk met de profs mee. Ze racen uit liefde voor het fietsen en in de hoop sneller te gaan dan anderen. Vooral eerbiedigen ze 'de regels', weinig sporten gaan gepaard met zo veel ongeschreven geboden als het wielrennen.
In Draag nooit een gele trui staan de verschillende types wielrenners beschreven en de regels waaraan zij zich houden. (Oud-)profs geven tips en vertellen over hun ervaringen met wielertoeristen. Het is een onmisbaar boek voor wie graag de weg op gaat en twijfelt over het scheren van benen of de kleur van de wielersokken. Een humoristische inkijk in de wereld van de bloedfanatieke onbetaalde fietsers.

Beschrijving

Nieuwe editie, nu al meer dan 10.000 exemplaren verkocht!

Inclusief interviews met Laurens ten Dam, Niki Terpstra, Bram Tankink en Koen de Kort

Wekelijks trekken ze er alleen of in groepjes op uit. De een legt zijn dikke buik op de stang van zijn lichtgewicht racefiets, de ander zoeft met geschoren benen op enorme snelheid over dijken, fietspaden en heuveltjes in de omgeving. Ze hebben één ding gemeen: ze zijn allemaal wielertoeristen en ze willen allemaal de snelste zijn. In hun hoofd rijden ze gemakkelijk met de profs mee. Ze racen uit liefde voor het fietsen en in de hoop sneller te gaan dan anderen. Vooral eerbiedigen ze 'de regels', weinig sporten gaan gepaard met zo veel ongeschreven geboden als het wielrennen.
In Draag nooit een gele trui staan de verschillende types wielrenners beschreven en de regels waaraan zij zich houden. (Oud-)profs geven tips en vertellen over hun ervaringen met wielertoeristen. Het is een onmisbaar boek voor wie graag de weg op gaat en twijfelt over het scheren van benen of de kleur van de wielersokken. Een humoristische inkijk in de wereld van de bloedfanatieke onbetaalde fietsers.

Details