Korte beschrijving/Annotatie

Persoonlijke literaire non-fictie over het schrijven na het overlijden van de moeder op 7 april 1986 in een bejaardencentrum in Pontoise. De ik-figuur noteert een week na haar dood herinneringen en observaties in een poging via woorden een waarheid over de moeder te vinden op het raakvlak van het persoonlijke en het algemene, van mythe en geschiedenis. De tekst draait om verlies, de verhouding tussen moeder en dochter en de zoektocht naar betekenis in droge, concrete taal.

Tekst achterflap

‘Mijn moeder is gestorven op maandag 7 april [1986] in het bejaardencentrum van Pontoise, waar ik haar twee jaar geleden had geplaatst.’ Deze nuchtere beginzin noteert Annie Ernaux een week na de dood van ‘de enige vrouw die werkelijk iets voor mij betekend heeft’. Ze gaat door met schrijven in de hoop dat het iets oplevert ‘op het raakvlak van het persoonlijke en algemene, van de mythe en de geschiedenis […] een waarheid over mijn moeder […] die slechts met woorden gevonden kan worden.’

Het resultaat is een tekst die, in droge en concrete taal, een heel persoonlijke en universele smart onthult.

Beschrijving

‘Mijn moeder is gestorven op maandag 7 april [1986] in het bejaardencentrum van Pontoise, waar ik haar twee jaar geleden had geplaatst.’ Deze nuchtere beginzin noteert Annie Ernaux een week na de dood van ‘de enige vrouw die werkelijk iets voor mij betekend heeft’. Ze gaat door met schrijven in de hoop dat het iets oplevert ‘op het raakvlak van het persoonlijke en algemene, van de mythe en de geschiedenis […] een waarheid over mijn moeder […] die slechts met woorden gevonden kan worden.’

Het resultaat is een tekst die, in droge en concrete taal, een heel persoonlijke en universele smart onthult.

Details